Biologisch Duits bij Villa Augustus

Vorig weekend waren we te gast bij Villa Augustus. Dit is een sterk staaltje ondernemerschap in Dordt. De uitbaters van Hotel New York in Rotterdam zagen potentie in een verlopen waterleidingterrein aan de rand van Dordrecht. Ze hebben flink aangepakt en in 2007 was daar ineens een mondain hotel-restaurant met eigen moestuin en Italiaanse siertuin. Stralend middelpunt is de oude watertoren, een rijks-monument met kasteelachtige allure. In het restaurant van Villa Augustus wordt gekookt uit eigen biologische tuin. Ook de wijnen zijn overwegend biologisch.

Biologische wijn is helemaal in. Weg is de negatieve bijsmaak van zurige natuurwinkelbocht, al dan niet voorzien van huisvlijtig aquarel-etiket. Wat dat betreft vergelijkbaar met Duitse wijnen: ook en vogue en bevrijd van een stevig imagoprobleem (zoete moezelellende). Onze keuze was dan ook überhip: een Duitse biologische wijn, uit de Pfalz om precies te zijn. We dronken een Grauburgunder uit 2011 van het Weingut Heiner Sauer. Mooi woord, Grauburgunder, de Duitse versie  van Pinot Gris. Die komt dus niet alleen uit de Franse Elzas. Een heel hübsch glas is dit: fris, kruidig, peer & perzik. Uitstekend als aperitief maar ook een fijne begeleider van de geroerbakte zeeduivel met krab èn bij mijn gebraden eendenborst met ajo verde. 

Wijnmoment van het jaar

Stokoude wijnstokken op de flanken van de Etna

Het is weer de tijd van lijstjes en goede voornemens. Maar met 2011 nog vers in het geheugen blik ik graag eerst even terug op het afgelopen jaar. Moet ik één wijnmoment van het jaar 2011 kiezen, dan ga ik voor mijn kennismaking met de Etnawijnen. Mijn lief en ik deden een weekje Sicilië in het voorjaar, onder de rook van de Etna. De vruchtbare vulkanische lavagrond levert daar prachtige wijnen op. En mooi wielerspektakel ook trouwens: op 15 mei denderde het peloton van de Giro d'Italia maar liefst tweemaal de Etna op.

Dat deden wij ook maar dan gerieflijk in onze huur-Panda. Die bracht ons naar pizzeria/wijnbar Cave Ox waar we een fles Graci Etna Rosso dronken. Een fantastische wijn van de inheemse druif Nerello Mascalese, een echte ‘Etna-druif’. Graci’s wijnen worden zo natuurlijk mogelijk geproduceerd, zonder pesticiden en andere kunstmatige ingrepen. Hun witte wijn moet ook heel goed zijn: de Graci Etna Bianco 2010 staat tussen de beste 14 Siciliaanse wijnen volgens Gambero Rosso’s Vini d’Italia 2012. Die komt op het to drink-lijstje voor 2012!

Biologisch

Bladerend door De Groene Amsterdammer stuitte ik op een advertentie van de firma By the Grape. Een hedendaagse variant van Adam & Eva kijken me zijig aan met losjes een glas wijn in de hand. Naast hen staat in grote letters ‘Organic’. De foto oogt kunstmatig, hier is naar hartenlust gefotoshopt. Niet echt organic marketing, als je het mij vraagt. De advertentie wil de lezer aanzetten tot aanschaf van ‘12 verrukkelijke Italiaanse wijnen van wijnmaker Matteo Fasoli’. Fasoli, waar heb ik die naam eerder gezien? Bij de HEMA, zo blijkt. Daar hebben ze een verdomd lekkere bio-Soave, die het zowel tot Sterwijn als tot Omfietswijn heeft geschopt. Maar wat is nou eigenlijk biologische wijn? Het antwoord is even beknopt als simpel: ‘de druiven voor biologische wijnen zijn op biologische wijze geteeld’. Wijnbouw zonder chemische oorlogsvoering tegen beestjes en andere natuurlijke bedreigingen, zo vertaal ik dat dan maar. Mooi als die claim klopt, want er gaat al genoeg chemische rotzooi het lichaam in. Met bio-wijn kun je met recht proosten op de gezondheid.