3 juni 2012

Chablis in de Ardennen

Dit weekend verbleef ik in de Ardennen. Met tien mannen in een chalet tussen de groene heuvels. Beetje voetballen, Jupiler drinken en barbecueën. Behalve bier komt er ook steeds meer wijn op tafel. Het zal de leeftijd zijn, we zijn geen van allen 18 meer. Zo drink ik na 50 kilometer op de racefiets door het heuvelland geen koud pilsje maar een gekoelde Chablis. Uitgezocht door de jongens bij de Carrefour,  in het karretje beland tussen de vleespakketten en de bierkratten. Een uitstekende keuze. De Chardonnay-druif, die ik uit andere contreien meestal saai en flets vind, is hier (in de Bourgogne) op z'n best. In de geur toast en amandelen, met een zuivere frisse smaak van  groene appels en citrus. Als finale een licht boterige en mineralige afdronk. Vlaamse drinkers roemen de 'franke zuurtjes'. Bij deze wijn eten we geen chips natuurlijk, maar een toastje met gerookte  en gepeperde makreel, als appetizer voordat de barbecue aangestoken wordt. 

26 mei 2012

Licht gekoelde Morellino

Het is een onwaarheid als een koe dat je rode wijn op kamertemperatuur moet schenken. Zo wordt veel rood in de horeca nogal eens aan de warme kant geserveerd. In onze huiskamer wijst de thermometer 25 graden aan, daar doe je wijn en drinker geen plezier mee. Tussen de 16 en 18 graden is oké maar de meeste (niet al te zware) rode wijnen kunnen ook wel een tikkie koeler. Bij de biefstuk-friet drinken we een Morellino di Scansano, 20 minuten in de ijskast en daarna de koeler in. Anders dan in Italië is deze Toscaanse wijn hier nauwelijks bekend. Dus is het mooi dat wijnhuis Cecchi, Chianti-hofleverancier bij de Appie Heijn, deze La Mora op de markt brengt.

De Morellino komt uit de buurt van het plaatsje Scansano in Zuid-Toscane, onder Grosseto. Morellino is de plaatselijke naam voor Sangiovese, de meest voorkomende druivensoort van Italië. Overal in de laars zijn uiteenlopende klonen van de Sangiovese aangeplant. Je kunt dus niet echt spreken van dé Sangiovese-wijn. Wel herken je 'em aan z'n aanwezige zuren. Daar moet je van houden. Die van La Mora zijn mooi in balans, met een mooie frisse smaak van kersen (morellen!). Een dijk van een combi met de sappige biefstuk op mijn bord.

22 mei 2012

Etna-wijn via Eliza was here

Eliza was here, de reisorganisatie waarmee we vorig jaar tot groot genoegen een week Sicilië deden, had ons uitgenodigd voor een wijnproeverij. Dus schoven we zaterdag aan de proeftafel met andere reislustige klanten. Eliza heeft een goed oog voor mooie plekjes. Wij verbleven op het uitgestrekte landgoed Tenuta San Michele, midden tussen de wijngaarden met voor het terras een azuurblauw zwembad en achter ons de stoïcijns doorrokende Etna. Deze formule noemen ze in Italië agriturismo, in dit geval opgezet door een ondernemende wijnboer die niet alleen zijn wijn laat rusten maar ook toeristen. Onder de naam Murgo produceert hij rood, wit, rosé en zelfs een mousserende Etna-wijn. 

Op de proeverij kwamen we een oude bekende tegen: de Tenuta Gelso van Murgo uit 2009. Een dijk van een rode wijn, barstensvol body, zwart fruit en specerijen. Bijzonder aan deze wijn is dat hij hoofdzakelijk bestaat uit Cabernet Sauvignon, bepaald een exoot op Sicilië. Aangevuld met een echte local: Nero d'Avola, de belangrijkste rode druif van het eiland. Na zeven andere (overigens ook heel aardige) proefwijnen was dit een prachtige finale. De vinoloog van dienst vertrouwde ons toe dat dit eigenlijk ook zijn favoriet was. En daarna bleven we nog even plakken om de restjes weg te werken.




16 mei 2012

Biologisch Duits bij Villa Augustus


Vorig weekend waren we te gast bij Villa Augustus. Dit is een sterk staaltje ondernemerschap in Dordt. De uitbaters van Hotel New York in Rotterdam zagen potentie in een verlopen waterleidingterrein aan de rand van Dordrecht. Ze hebben flink aangepakt en in 2007 was daar ineens een mondain hotel-restaurant met eigen moestuin en Italiaanse siertuin. Stralend middelpunt is de oude watertoren, een rijks-monument met kasteelachtige allure. In het restaurant van Villa Augustus wordt gekookt uit eigen biologische tuin. Ook de wijnen zijn overwegend biologisch.

Biologische wijn is helemaal in. Weg is de negatieve bijsmaak van zurige natuurwinkelbocht, al dan niet voorzien van huisvlijtig aquarel-etiket. Wat dat betreft vergelijkbaar met Duitse wijnen: ook en vogue en bevrijd van een stevig imagoprobleem (zoete moezelellende). Onze keuze was dan ook überhip: een Duitse biologische wijn, uit de Pfalz om precies te zijn. We dronken een Grauburgunder uit 2011 van het Weingut Heiner Sauer. Mooi woord, Grauburgunder, de Duitse versie  van Pinot Gris. Die komt dus niet alleen uit de Franse Elzas. Een heel hübsch glas is dit: fris, kruidig, peer & perzik. Uitstekend als aperitief maar ook een fijne begeleider van de geroerbakte zeeduivel met krab èn bij mijn gebraden eendenborst met ajo verde.